Tot voor kort had geen enkele mens ooit voet op het paradijselijke eiland van de Hoge Rielen gezet. Tot voor kort, want sinds de mens de natuur heeft overwonnen heeft hij er een luxeuus vakantiedomein neergepoot, uniek in de wereld. Dit alles uiteraard enkel en alleen voor uw plezier, beste toerist.

Dit ging echter niet zonder slag of stoot. In feite is de lokale fauna erg agressief en wreed. Van de 500 werknemers en techniekers die ingehuurd werden om het domein te bouwen, kwamen er slechts 128 er heelhuids vanaf. Minstens 57 van hen lijken wel snachts verdwenen te zijn. Niet voor niets noemt de lokale bevolking ‘De hoge Rielen’ het eiland van het kwaad. Na enkele weken en enkele tientallen dode arbeiders later, de ledematen van het lijf gescheurd, wou niemand nog werken en brak een algemene werkstaking uit onder de werknemers. Het is pas na de interventies van Finse ijsberen jagers en Indische tijgers jagers dat de situatie enigszins normaliseerde. Nu is het hele domein omgeven door een enorme omheining. Een kleine safari wordt dan ook aan de vakantiegangers aangeboden om deze fascinerende maar gevaarlijke dieren te ontdekken. Inderdaad, het eiland beschikt over een unieke microkosmos en de dieren die er leven zijn nergens anders te vinden. Hieronder volgt een kort overzicht:

« Glougloupitus Terribilis » : Niemand kan echt zeggen op wat dit wezen nu eigenlijk gelijkt. Hij is zo snel dat zijn slachtoffer meestal slecht de kans hebben om zijn afschuwelijke roep ‘Gloupgloup’ te horen alvorens t worden meegesleurd en verorberd. Verschillende getuigen hebben de aanval van de gloupgloup als volgt beschreven:
«Toen we naar een indianendorp in het midden van de jungle wilden gaan, baanden we ons een weg met een machete door de jungle. .Plots stopte John die helemaal vooraan liep met de machete abrupt en deed teken aan ons om te zwijgen. We hoorden een verschrikkelijk gebrul in de verte: Gloupgloup! John draaide zich om en probeerde om te zien wat hij voor zich had. Plots werd hij omgeven door een stofwolk, gevolgd door het angstaanjagende gebrul. Van het ene moment op het andere was John verdwenen.»

« Hoogassius Simplis » : Half vogel half aap, dit wezen lokt zijn prooi door zachtjes zijn naam te zingen. Zijn slachtoffers gaan nietsvermoedend op deze lokroep in zonder er rekening mee te houden dat zij op deze manier naar het nest van de vogelaap worden geleid. Daar verorberen de kleine vogelaapjes en hun moeders langzaam hun prooi.

« Mystreriosus » : Kort samengevat : eigenlijk weten we niets van dit wezen, behalve dat hij een menselijke gedaante kan aannemen. Echter, de aanwezigheid van veren op zijn lichaam verraden zijn aanwezigheid. De mensen die er reeds mee te maken hebben gehad verklaarden dat de mysteriosus zich onopgemerkt kon binnenwerken op hun kampen alvorens te worden ontdekt. Hij mengt zich onder de mensen en gaat zelfs met hen discussiëren. Tot op het moment dat hij ze een voor een doodt.

« Springcrottus  Obscenus» ::Indien u in het midden van het bos stuit op een heuvel witte gelei, zo hoog als een mens let dan op want de geur die daar heerst is gewoonweg onweerstaanbaar. U bevindt zich op het territorium van het meest vervuilende en stinkende diersoort. Hiervoor bestaan zelfs geen worden op deze aarde… De springcrottus leeft letterlijk in zijn eigen uitwerpselen. Omdat er niets anders is om te eten, voedt hij zichzelf er zelfs mee. Zijn aanvallen zijn dodelijk omdat hij zijn uitwerpselen recht op het lichaam van zijn vijanden afvuurt. Zijn uitwerpselen zijn zeer ontvlambaar.en kunnen het meest stevige metal in enkele minuten smelten.

« Tectus Habillis » : Perfect aangepast aan zijn omgeving kan je hem naderen tot op tien centimeter zonder hem te zien. Helaas voor u heeft hij jou wel gezien. Indien deze jongen geen vreetkick heeft kan u ongehinderd uw tocht verder zetten, indien hij echter honger heeft, dan bent u degene die in een mum van tijd opgepeuzeld wordt. Ook raden we u aan te letten op uiterlijke tekenen van zijn aanwezigheid zoals de gele mest die hij voornamelijk achterlaat op de bomen.

« Crachus Aquaticus » : Het betreft hier een amfibieachtige die leeft in de buurt van moerassen. Uiterlijk heeft hij wel iets weg van een enorme pad. Hij spuugt zijn erg pasteuze speeksel op zijn slachtoffers en verlamt hen zo. Vervolgens neemt hij zijn tijd om beetje bij beetje zijn onwetende slachtoffers op te eten die te dicht bij hem in de buurt kwamen. Getuigen beweerden zelfs dat de speeksel balletjes zo groot als voetballen groten gaten maakte in de anatomische bouw van zijn slachtoffers.

« Bartus Maingainus » : Het brommerige wezen van heel het eiland. Half haan, half leeuw, hij bakent zijn territorium op uiterst precieze wijze af. Eender wie zijn habitat betreedt kan beter goed gewapend zijn. De Bartus Maingainus houdt van zijn territorium, zijn regio maar ook van de randen… Indien u deze overschrijdt, laat hij jou geen enkele mogelijkheid. Met zijn grote klauwende voorpoten, vernielt, grijpt en ij trekt hij al wie ongelukkig genoeg is om zijn pad te kruisen naar zich toe. Denkt u maar niet dat hij ietwat vredelievender is met zijn soortgenoten, integendeel, iedere ontmoeting leidt tot confrontaties tot ter dood. Dit werpt de vraag op van de bekende antropoloog Georges Poustadilikis: “Hoe kunnen zij zich in hemelsnaam voortplanten?”

U kan al deze dieren in alle veiligheid vanuit gepantserde voertuigen te bewonderen tijdens een van de vele safari’s die we u aanbieden tijdens uw verblijf. Vrees niet, de omheining rond onze domeinen zijn onverwoestbaar, ze weerstaan aan alles. Zelfs aan een orkaan... Alhoewel...